Przez dziesięciolecia artyści, rzeźbiarze oraz pracownie wykonujące elementy sakralne korzystały głównie z gipsu, kamienia naturalnego oraz żywic poliestrowych. Każdy z tych materiałów posiada swoje zalety, ale również ograniczenia.
Gips jest tani i łatwo dostępny, dlatego do dziś pozostaje podstawowym materiałem wykorzystywanym w wielu szkołach artystycznych. Z kolei żywice poliestrowe pozwalają wykonywać lekkie i trwałe konstrukcje, jednak ich stosowanie wiąże się z charakterystycznym zapachem styrenu, wymaganiami dotyczącymi wentylacji oraz większymi wymaganiami BHP.
Kilka lat temu do naszej firmy zgłosił się artysta specjalizujący się w realizacjach dla branży sakralnej. W swojej pracowni wykonywał zarówno rzeźby, jak i wielkogabarytowe elementy wyposażenia kościołów.
Największym problemem nie była jakość wykonywanych prac, lecz warunki pracy związane z wykorzystaniem żywic poliestrowych.
Klient posiadał wieloletnie doświadczenie w pracy z kompozytami i wypracowaną technologię wykonywania swoich realizacji.
Zmiana materiału nie mogła oznaczać konieczności całkowitego przebudowania procesu produkcyjnego.
Poszukiwaliśmy rozwiązania, które pozwoliłoby zachować:
Jednocześnie nowy materiał miał być bezpieczniejszy i bardziej komfortowy w codziennej pracy.
Po analizie różnych technologii zaproponowaliśmy zastosowanie kompozytu Acrylic One.
Jest to dwuskładnikowy materiał na bazie akrylu, który pod względem technologii pracy jest bardzo zbliżony do systemów stosowanych przy żywicach poliestrowych i epoksydowych.
Dzięki temu artysta mógł wykorzystać swoje dotychczasowe doświadczenie oraz znane techniki pracy z tkaniną szklaną i laminatami.
Dodatkową zaletą okazały się właściwości materiału:
Najważniejsze było jednak to, że zmiana materiału nie wymagała zmiany sposobu myślenia o procesie produkcji.
Po wdrożeniu technologii Acrylic One klient całkowicie zrezygnował z większości realizacji wykonywanych wcześniej przy użyciu żywic poliestrowych.
W kolejnych latach materiał został wykorzystany do wykonania licznych projektów sakralnych, w tym:
Jednym z ciekawszych zastosowań było wykonanie lekkich paneli imitujących trawertyn przeznaczonych do wykończenia wnętrza kościoła.
Przy powierzchni pojedynczego panelu wynoszącej ponad 3 m² masa gotowego elementu wynosiła około 22 kg.
Dla porównania, analogiczny element wykonany z naturalnego kamienia osiągałby masę przekraczającą 200 kg i wymagałby znacznie bardziej rozbudowanej konstrukcji nośnej.
W wielu przypadkach największą przeszkodą we wdrożeniu nowej technologii nie jest sam materiał, lecz konieczność zmiany wieloletnich przyzwyczajeń.
Acrylic One okazał się rozwiązaniem, które pozwoliło zachować znane techniki pracy, jednocześnie eliminując wiele problemów związanych z tradycyjnymi żywicami poliestrowymi.
Dzięki temu materiał znalazł zastosowanie nie tylko w pracowniach artystycznych, ale również w szkołach artystycznych, pracowniach rzeźbiarskich, projektach sakralnych oraz realizacjach architektonicznych wymagających lekkich i trwałych konstrukcji.
